ŞEMAİL

Ne uzun ne kısa kararında boy

Soyu İbrahim’den, ne asil bir soy

Saçları hoş, siyah, dalgalı bir koy

Kemâlini giydir beni benden soy

Varlığın ma’şuku cemâlin göster

Bu kul varlığından soyunmak ister

Güneş pervanesi o güzel yüzün

Nûrundan ışığı vardır gündüzün

Solmaz bir gül rengin ne kış, ne güzün

Tecellî ediyor yüzünde özün

Hasretim, yanarım yüzünü göster

Kölen bu devletle avunmak ister

Simsiyah gözlerin ahû misalin

Daim Hakk’a bakar, her an visalin

Beyazı ölçüsü gözde kemâlin

Kaşların sûreti gökte hilâlin

Razıyım rüyada yüzünü göster

Aşık ma’şukuna can sunmak ister

Omuzlar yapılı düzgün el ayak

Boynu güzel, düzgün, gümüşten berrak

Göğsünden inen kıl zarif bir yaprak

Benden mutlu sana sarılan toprak

Azatlık istemem cemâlin göster

Elim ellerine dokunmak ister

Bir tutam sakalın birkaçı beyaz

Göbeksiz vücûdun serin kış ve yaz

Canımı yoluna kurban etsem az.

Hayrettin Karaman